Siepelsaegh: een ‘Huuske’ op ’n Barg, erelid bij KOSC en einde hulp aan Litouwen

Ook als saeghers word je wel eens op de vingers getikt. Dat gebeurde tijdens de opening van het fraaie waterrad bij het Molenhuisje. Als je op die bekende vingers wordt getikt moet je dat niet door de vingers zien. Blijkbaar is de VVV, in tegenstelling tot wat wij laatst meldden,  op zaterdag  gewoon  open en wordt dan bemensd door hardwerkende vrijwilligers, die als echte gastvrouwen de  bezoekers te woord staan en voorzien van toeristische informatie. ‘Onze bronnen’, die het tegendeel beweerden,   zijn  echter ook  betrokken Ootmarsummers, want om dat te melden geeft wel aan dat het stadje hen lief is. Het vervolggesprek gaf ook aan dat deze in veel zaken betrokken Ootmarsummers niet op één lijn zitten. Als saeghers pleiten we voor saamhorigheid en geen splijtzwammen, Natuurlijk hoef je het niet met elkaar eens te zijn, maar praat het uit en ga niet links of rechtsom je gelijk halen. Uiteindelijk willen we allemaal hetzelfde doel bereiken en dat is om velen van ons mooie stadje te laten genieten.
Het was voor trouwe Kuiperbergwandelaars niet echt genieten de laatste maanden. Het blijkt dat na heuvelachtige inspanningen de nood bij sommige mensen hoog is. Boven op de top oriënteerden wandelaars en fietsers  zich rond de Oriënteertafel. Witte tissues gaven vervolgens aan dat er op een menselijke wijze werd gepoept. Dat leverde weer voer  op, niet voor psychologen (of toch wel), maar  voor  honden, die deze ontlasting prefereerden boven  de dagelijkse brokken. Bah, bah deze menselijke shit.  Het pleit voor een ‘Huuske’  boven op de berg. Misschien wel in de nieuwe informatie hut.
Aan de andere kant van de Almelosestraat op ‘oonzen barg’ ligt nog altijd de Wyllandrie. De laatste anderhalf jaar is het een gastvrij onderkomen van vele vluchtelingen. De termijn van twee jaar is echter al weer (in mei 2017)  bijna voorbij en dan rijst de vraag: ‘Wat nu met deze locatie’. Het is natuurlijk een prachtig punt om er iets heel moois van te maken en dus ligt de oplossing bij de eigenaar en dat is Jonald Bouwhuis. Een mooie naam om een ‘Huis’ te Bouwen.

Vincent Maaswinkel heeft 13 jaar lang gebouwd aan KOSC en dat legde de vereniging geen windeieren. We kunnen rustig stellen dat Vincent keurig op zijn (Maas)winkel heeft gepast. Niet voor niets erelid. Van harte! Ere wie ere toekomt, maar Weerselo heeft een heuse picknicktafel. De bedoeling is om daar gezamenlijk te buurten, sociaal te zijn en elkaar te informeren. Het grappige is dan dat Ria Oonk en broer Piet van Olffen, twee geboren en getogen  Knollentrekkers  niet daar maar in Ootmarsum samen aan  tafel zitten om  met zijn tweeën gezellig bij te kletsen. Vertellen ze elkaar het nieuws en hebben ze zelf het grote nieuws van ‘de tafel van Weerselo’ gemist??? Tot slot nog even kletsen over de stichting Litouwen. Het is na 25 jaar ‘voorbij’,  maar  die  hulp vanuit Ootmarsum en omstreken wordt vast nooit vergeten. Hulde voor de stichting Litouwen en alle mensen, die zich daar voor hebben ingezet.