Leden van de toneelvereniging Ootmarsum zorgden er vijf voorstellingen voor dat het publiek genoot van ‘Doktertje spelen’. Dat was dan ook de titel van de klucht geschreven door Carl Slotboom. Het speelde zich af in het ziekenhuis Oost-Twente waar vele relationele en ‘zorgelijke’ situaties zich ontwikkelden.

De hoofdlijn in het verhaal is dat Arie van Zanten het ziekenhuis binnenvlucht en daar wordt ‘gebombardeerd’ tot dokter Arie van Vliet. Deze Arie wordt verdacht van een bankoverval en rent onder het snerpende geluid van sirenes het ziekenhuis binnen. Daar zwaait hoofdzuster Gerda de scepter en zij is, door personeelstekort, blij met iedereen, die zorg kan verlenen. Het zorgt voor tal van komische situaties met de aanwezige patiënten, waaronder een hoogzwangere, een ‘bidnon’, het personeel en een afdelingshulp, die denkt er een slaatje uit te slaan. Het hoeft geen uitleg dat er allerlei verwikkelingen ontstaan, veelal verrassend, ook voorspelbaar, maar niet minder leuk.
Marcel Groot Rouwen speelde de ‘bankrover’ en de afdelingsarts en die rol was hem op het lijf geschreven. Petra Lubbers was de hoofdzuster, een serieuze rol, maar hoe knap was het hoe ze na avances van één van de patiënten in trance raakte en dit vele minuten lang wist vol te houden, terwijl er om haar heen een feestje losbarstte.

Als een rol bij iemand past dan is dat verpleger Bob en perfect ingevuld door Marcel Brons. Een speler vol energie, die echt alles geeft wat hij in zich heeft. Caroline Velers bracht met verve de rol van afdelingshulp, die gelet op de situatie er ook nog een slaatje uit wilde slaan. Natuurgetrouw speelde zij deze rol, gewiekst, maar ook realistisch en waar nodig nuchter.

Tanja Guyken wist van begin tot einde de rol van non op een geweldige wijze te acteren. Met haar zoetsappige Limburgse accent was zij eén van die acteurs, die van alles beleefde en zichzelf daardoor steeds beter leerde kennen. Het verlies van haar rozenkrans, de eerste kus en een zegen over een huwelijk moeten geven, dan maak je veel mee. Goed dat moeder overste dat allemaal niet te weten is gekomen.

Een cruciale rol speelde debutant Erwin Meulendijk als patiënt Edwin. Hij maakte zuster Gerda het hof, leek haar te verliezen aan een sekte en ook zijn politieverleden zorgde voor een extra detail in dit stuk. Was Arie wel of geen bankovervaller? Deze Edwin maakte dus ook van alles mee.
Patiënt Chris werd ingevuld door een tweede debutant en dat was Martin Schulte. Hij stond op het toneel of hij jarenlang niets anders had gedaan. Met humor, drama en vooral zijn opmerkingen, die hij op het juiste moment timide.

Ook Ellen Groot Rouwen overtuigde als de zwangere Annie. Soms van de ene wee naar de andere, maar altijd in voor een feestje. Een rol om niet alleen als actrice, maar ook als publiek van te genieten.
Niet te vergeten zijn de mensen achter het toneel, in de zaal, die alles in goede banen wisten te leiden. Robin Braakhuis verzorgt al sinds jaren geluid en techniek, Lucie Beijerink en Odylia Schulte zijn de grimeurs, Jan Eertman en Farzana van Zuilekom ondersteunen de spelers op allerlei mogelijke manieren, de regie lag voor een groot deel in handen van Angelique Brügging met ondersteuning van anderen.

Ook lotenverkopers en andere mensen gaven veel support aan het succesvol slagen van deze voorstellingen. Met ook veel dank aan de middenstanders in en om Ootmarsum, die prachtige prijzen beschikbaar stelden voor de loterij.
De reacties waren enthousiast en voor het merendeel lovend. Complimenten aan de toneelvereniging, die veel mensen hebben laten lachen en genieten tijdens vier avondvoorstellingen en een matinee op de zondagmiddag. Heel veel mensen willen na dit toneelstuk wel ‘doktertje spelen’. Op naar 2027 in Ons Gebouw!