De komende verkiezingen doen ertoe. Kiezen we voor pappen en nathouden, of voor een samenleving, die draait om sociale rechtvaardigheid én leefbaarheid?
Sociale rechtvaardigheid betekent het terugdringen van flexwerk, zodat iedere baan zekerheid en fatsoenlijke voorwaarden biedt. Het betekent een eerlijk belastingstelsel, waarin multinationals en aandeelhouders hun deel betalen – méér dan de schoonmaker – die hun kantoor schoonhoudt. Het vraagt om een woonoffensief: honderdduizenden sociale huurwoningen bouwen en de macht van huisjesmelkers doorbreken. En het betekent zorg zonder financiële drempels: schaf het eigen risico af, want gezondheid is geen luxe.
Leefbaarheid betekent dat het stroomnet weer in publieke handen komt, dat we volop investeren in zon- en windenergie en dat fossiele subsidies eindelijk verdwijnen. Het vraagt harde CO₂-grenzen voor grote vervuilers als Shell, Tata Steel en Schiphol. Maar leefbaarheid is méér: het is een verbod op giftige pesticiden, steun voor boeren, die mét de natuur werken, en een samenleving, waarin de fiets en het openbaar vervoer vanzelfsprekende keuzes zijn.
Dit is geen utopie. Het zijn haalbare keuzes voor een Nederland dat werkt voor mensen, niet voor winst. Na twee jaar stilstand moet het land weer vooruit. Mensen willen een eerlijke en leefbare toekomst, met kansen voor iedereen.
André Vermeulen
