Oatmöske komp in de lente

Stadsdichter Freddy Mensink heeft zich door het ontluikende voorjaar laten inspireren tot een nieuw gedicht met de toepasselijke naam ‘Oatmöske komp in de lente’. Het is een jaargetijde dat de stadsdichter altijd weer boeit “Het inspireert altijd in het voorjaar: Nieuw leven in de natuur, misschien wel voor ons allemaal een nieuw begin van inspiratie!”

Oatmöske komp in de lente

De eerste citroenvlinder is d’r a wier
Kiek oet in ‘t vekeer…met oene vlöggel van papier
Want vuur da’j’t in de gaten hebt
Bint ze straks misschien verlept.

Nich of kunnen wochen um noar boeten te goan
Het etten  loa’j  der zölfs vuur stoan
Dat eerste greun vrös oe nich op ‘n emmer
En völ schöap hebt a wier lämmer.

De winterröst trekt oet de beum,  het leaven is der wier
Ie kunt ’t host nog nig geleuvn, de zangliester…. ok a hier !
Ie wilt der oet en möt ’t het zeen, ’t gef oe energie
De leavenskracht van ’t eerste greun, gauw…’t is zo weer vuurbie.

De terrassen loopt vol in de binnenstad,
Eerste motorrieders…. ze  jaagt oe host plat,
Alles en iedereen komp vuur ’n droad
En de jeugd löp wier de benen  bloot.

De kievieten baltst a vrolijk rond,
Ok bovven  Oatmöskes  oale grond
Mer vuur dat ze ’t eerste ei hebt legd,
Is de grond a z’wat wier verzegd !

’t Vuurjoar in… met al zien pracht,
Ie zeet ’t an de leu…de meesten lacht
Wat is’t toch mooi bie ons in Twente,
                                                           Joa….ok Oatmöske komp in de lente.                                                          

Freddy Mensink, april 2018