Met een sterk tweede festivalweekend is zondag de vijfde editie van Pianofestival Twente afgesloten. Na het succesvolle openingsweekend stond opnieuw een nieuwe generatie internationale pianisten centraal. Vier concerten, ieder met een uitgesproken eigen karakter, brachten het festival uiteindelijk naar een finale in Het Stift die nauwelijks overtuigender had kunnen zijn.
Museum Ton Schulten als decor
Op zaterdag 19 september vormde Museum Ton Schulten opnieuw het decor voor twee pianorecitals. Luna Aktaş liet zich daar horen als een kunstzinnige en gevoelige pianist. Verfijning, sfeer en nuance stonden centraal in een optreden waarin zijn eigen benadering van de muziek duidelijk naar voren kwam. In de omgeving van het museum ontstond daarmee opnieuw die bijzondere verbinding tussen beeldende kunst en muziek die inmiddels zo kenmerkend is voor de festivalconcerten op deze locatie.
Tussen de beide concerten kreeg het publiek bovendien de gelegenheid deel te nemen aan een rondleiding door Museum Ton Schulten. Voor Pianofestival Twente was het opnieuw een waardevolle aanvulling op het programma en een mooie voortzetting van de samenwerking met het museum.
Later die middag was het podium voor Matvey Glukhovskiy. Zijn recital maakte grote indruk. Hij bracht een indringend en aangrijpend programma, waarin de muziek steeds een duidelijke betekenis en grote zeggingskracht behield. Een concert dat juist door intensiteit en inhoud bij het publiek binnenkwam en nog lang bleef nazinderen.
Finale in Het Stift
Op zondag verplaatste Pianofestival Twente zich voor de laatste twee concerten naar Het Stift. Daar kreeg de vijfde editie een finale van bijzonder hoog niveau.
Gabriele Laura maakte vanaf het begin een uitzonderlijke indruk. Zijn spel was evocatief, helder en kleurrijk, vol expressie en tegelijkertijd tot in het kleinste detail beheerst. Zijn verbluffende technische mogelijkheden stonden volledig in dienst van de muziek. Virtuositeit, verfijning, kleur en helderheid vielen voortdurend samen, waardoor zelfs de moeilijkste passages vanzelfsprekend leken te klinken.
Het was een recital waarin vrijwel alles klopte: de grote lijnen, de kleinste details, de klankopbouw en de technische precisie. Daarmee groeide het concert uit tot één van de hoogtepunten van deze vijfde festivaleditie.
De afsluiting was vervolgens in handen van Duo Tornabene-Defilippis. Piano vierhandig vraagt om een bijzondere eenheid tussen twee musici, en juist daarin overtuigde het duo. Hun samenspel was krachtig én verfijnd, met grote zeggingskracht, energie en een sterke onderlinge verbondenheid. De twee pianisten speelden niet als afzonderlijke solisten aan één instrument, maar vormden muzikaal werkelijk één geheel.
Het leverde een finale op vol energie, nuance en muzikale spanning. Na de concentratie en verfijning van de eerdere concerten kreeg het festival daarmee een uitbundige maar tegelijk uiterst muzikale afsluiting.
Vijfde editie
Met het slotweekend kwam een einde aan een editie waarin opnieuw duidelijk werd hoe verschillend jonge pianisten van dezelfde generatie zich muzikaal kunnen ontwikkelen. Van de heldere toon en stijlgevoeligheid van Anna Massi, de innerlijke intensiteit van Yurii Kartuzov en de uitgesproken expressiviteit van Guido Coppin tijdens het eerste weekend tot de kunstzinnigheid van Luna Aktaş, de indringende zeggingskracht van Matvey Glukhovskiy, het uitzonderlijke spel van Gabriele Laura en de eenheid van Duo Tornabene-Defilippis: iedere pianist bracht een eigen muzikale wereld mee.
Juist die verscheidenheid vormt een belangrijk uitgangspunt van Pianofestival Twente. Niet één type pianist of één manier van musiceren staat centraal, maar jonge musici die al duidelijk laten horen wie zij zijn en die ieder op hun eigen manier een volledig concertprogramma kunnen dragen.
Volgend jaar een zesde editie
Ook organisatorisch kan de vijfde editie als bijzonder geslaagd worden beschouwd. De grote publieke belangstelling, de enthousiaste reacties en de vele warme ovaties tijdens beide weekenden maakten duidelijk hoe sterk het festival inmiddels bij zijn publiek leeft.
Voor de organisatie was vooral dat enthousiasme van grote betekenis. Een festival bestaat uiteindelijk niet alleen uit de pianisten die op het podium staan, maar ook uit een publiek dat bereid is werkelijk te luisteren, zich te laten verrassen en deze jonge generatie pianisten de aandacht te geven die hun spel verdient.
Een groot woord van dank gaat daarom uit naar het publiek, naar de locaties en naar iedereen die aan deze vijfde editie heeft bijgedragen.
Pianofestival Twente keert volgend jaar in september terug. In de tussentijd gaat het concertseizoen verder met Twente Klassiek. Het nieuwe programma daarvan zal binnenkort eveneens via ConcertArt worden gepubliceerd.
Meer informatie: concertart.nl
