Wat heeft het publiek, verspreid over vier avonden, intens genoten van het Kiestenengala. ‘Steek af’ voor alle betrokkenen, die voor, achter en op de bühne het publiek een prachtig gala voorschotelden. Ridder Tim Stevelink en adjudant Koen Weusthof vatten het na het laatste optreden kort en bondig samen: “ ’n Machtig mooi’n oamd.” Daar is niets aan gelogen, want het hele programma verveelde geen moment. Galapresident Theo Scholte Lubberink voelt zich zichtbaar als een spin in het web. Hij weet als geen ander de artiesten op hun gemak te stellen, terug te komen op allerlei voorvallen en ook het publiek te voorzien van verhelderende informatie. Daarnaast kent hij de Agelose gemeenschap als geen ander en dat is in alle facetten van zijn rol als spreekstalmeester terug te vinden.
Zes dansmarietjes, Shirley Steggink, Hanne Tijink, Hinke & Dycke Scholten Linde, Pien Bruns en Annemarie Velthuis, beten met veel energie het spits af met een Polkadans. “Ie könt better teeg’n zes mooi weechter ankiek’n, dan teg’n mie an,” verklaarde Theo Scholte Lubberink lachend deze start van het Keistenengala. De toon was gezet en dat kreeg een vervolg in het voorstellingsrondje met ridder Tim en adjudant Koen. Maar wat weet die Koen vol overtuiging zijn ridder Tim aan te kondigen. Ook schoolprins Ties Plas en adjudante Bente Damink werden er bij betrokken, want carnaval in Agelo is voor jong en oud. Of zoals oud-ridder Jan Stevelink in één van de pauzes zei: “De ‘kiezelsteentjes’ rollen vanzelf door naar de Keistenen en op de één of andere manier blijven ze op latere leeftijd bij het carnaval betrokken. Dat is ook de kracht van deze vereniging.”
De kracht is ook dat ze een gevarieerd programma bieden, maar ook heel eigen en vertrouwd en doorspekt met humor en veel enthousiasme hun acts aan het publiek tonen. Op dit Keistenenpodium staan steeds nieuwe talenten op, die het in zich hebben om de komende jaren een stevig fundament te zijn voor het Agelose gala.
De Keisteenzangeressen, bestaande uit Rolinde Pikkemaat en dochter Sara, Ellen Haarhuis, Carien Oude Lashof, Lisz Voshaar en Sophie Belderink brachten het mooie, maar lastig te zingen ‘Circle of life’. Mooi dat jong en oud elkaar hier vinden en dat staat symbolisch voor de kringloop van het leven.
Dat geldt ook voor Gijs Aarnink en Wessel Vrerink. Al vele jaren verzorgen zij de ode aan de ridder. Het thema van de Keistenen ‘The Lion King’ was zichtbaar in de zaal, in de prachtige pakken, maar ook in de buut van Gijs en Wessel. Zij maakten van Tim uiteraard Timba en van Koen Koenba. Naderhand wisten we heel veel van dit duo dat de Keistenen door het carnaval 2026 heen loodst. “Wij gaan stunten, tien bier en negen munten” werd heel duidelijk uitgelegd en dat Koen het ‘directeurtje’ bij SCS is, kwam ook mooi naar voren. Een prima ode, die zorgde voor een mooie start van de diverse buuts. De Keisteenzangeressen vervolgden de ode met een mooie tekst, een swingende melodie en gevoed door passende beelden over deze beide hoogheden.
Daarna was er volop aandacht voor Julia Heisterkamp en debutante Annemarie Velthuis als ‘orgel Joke en Caroline van der Plas’. Ook weer heel eigen en dus herkenbaar. “Alles begint bie de boer en ’n wolf et oonze shoarma op.” Ze wisselden hun teksten af met zang en met name ‘The Pianoman’ zorgde voor veel waardering bij het dankbare publiek. ‘Joke’ op orgel en de mondharmonica voor ‘Caroline’, die zich dit instrument in een aantal weken heeft aangeleerd
Nog maar nauwelijks bekomen van deze mooie bijdrage kwam Toon (Jan) Stevelink het podium op. Helemaal alleen, want zijn zoon Tim had hem in de steek gelaten. ‘Ik bin kats alleen en gewoon bemiecheld.” Hij kreeg echter later steun van Hijn Arens en dus kon het ‘Dit was ’t nejs’ gewoon doorgaan en hoe. De kraan bij Lammerink, het verschil in opkomsten bij de diverse carnavalsverenigingen… De waterverf in het zwembad van camping de Haer, het ‘illegale’ vuurwerk van de beide ‘Brunsen’ en zo werden er nog veel meer nieuwsfeitjes vermeld door dit duo en misschien volgend jaar, met Tim, wel een trio. Dat wordt met dizze dree stunten met dertig bier en negenentwintig munten…
Ontroerend en vol waardering was de ode aan Theooooo. De president werd door zijn Keisteenzangeressen, en dus ook de gestopte Annemarie Stevelink, toegezongen met een prachtige tekst, die door Frank Droste is gemaakt. Een optreden met een siddering door de hele zaal en een meer dan terechte ode aan de man, die de maestro is, maar het in alle bescheidenheid in feite niet wil zijn. Dit zijn echter de avonden dat hij boven zichzelf uitstijgt net als bij het Twents Songfestival. Evenementen op zijn lijf geschreven, omdat het Twents, het Nedersaksisch de boventoon voert en daar zet hij zich onder meer voor in. “Ik geniet zo van dit gebeuren, prachtige mensen om mee te werken en hoe fijn is het dat je de zaal hoort lachen en de artiesten op de golven van deze salvo’s het beste uit zichzelf ziet halen. En weet je, als ik mijn kleinkinderen aan de telefoon heb, zeggen ze op zien Twents opa Theooooo, hoe mooi is dat,” lacht een dankbare Keistenenpresident.
Ook na deze indrukwekkende ode was er opnieuw een hoogtepunt op de grens van Ootmarsum en Agelo en wel bij de Höwwerboer. Het bronwater op ‘dizze stie’ moet ook de Voorpostels geluk brengen, want bie de noabers lijkt het geld maar binnen te stromen. Dus kiezen zij voor stromend en vooral genezend bronwater. Alles in deze noaberschop wordt onder de loep genomen en wat een prachtige rol voor Koen Damink, die het publiek voorziet van een fles bronwater en ook een koekje. Heel herkenbaar komen Freddy Mensink, Fons Eijssink, Harry van der Heiden en Harry Arens voorbij. Met Sietse Arens, Erik Wiegink, Teun Huirne, Kees Schutte en Johan Stoeten en de ‘vrouw des huizes’ Koen werd het een zeer vermakelijke act waar ook de actualiteit zeker een rol speelde.
Na het uitblazen voor het publiek in de pauze begon het echte blazen met de Keistenenbloazers. De stemming zat er meteen goed in ook mede dankzij de raad van Elf, het bestuur en de hofdames van de Keistenen.
Burgemeester John Joosten en wethouder Richard de Way kregen de spotlights op zich gericht. Ridder Tim wilde wel een mooier standbeeld van de Keisteen, gelet op het nieuwe beeld van de Commandeur/Ridder in Ootmarsum. De gemeentelijke vertegenwoordigers waren nog niet echt happig door het getoonde ontwerp. Ook president Theo had iets anders voor ogen. “Maandag krijgen jullie een nieuwe tekening van Theo,” was het gevatte antwoord van de ridder.
Daarna zorgden de Playbackboys voor een prachtige act. Veel carnavalsverenigingen vinden dit oubollig, maar in Agelo voelt het als het opleiden van nieuw talent door de jonge garde kennis te laten maken met een volle zaal. En wat doen die jongens het jaar in jaar uit goed. Knap ingestudeerd en wat weten ze de mimiek en het bewegen van hun mond op de juiste wijze en met de juiste timing te laten zien. Ook heel knap het snelle verwisselen van kleding, het is echt een kwestie van veel oefenen en instuderen en met het juiste gogme dit te willen doen. Een groot compliment voor Dirk Stevelink, Daan Hulsmeijers, Jasper Brons, Gijs Rikkink en Derk Oude Lashof. Een nieuwe generatie staat op.
Yvon (Silke Hampsink) & Yvon (Benthe Scholten Linde) toerden met hun bestelautootje en een imposante hond door de contreien van Aogel op zoek naar een vrijgezelle boer. Volgens hen waren er genoeg in deze buurtgemeenschap. Een aantal kandidaten viel af, maar ze kregen toch ook andere vrijgezelle boeren binnen met een mooie CV. De meesten werden ‘op de kalender’ gezet. Irma Broekhuis wilde wel van haar zoons ‘af’. Deze Nuka’s, nuchtere kalveren, waren wel toe aan een relatie. Een heel mooi debuut van deze beide meiden. En net als bij Broekhuis, koop een kerstboom, een strik er om en meenemen. Dus ook volgend jaar weer van de partij.
De daanswichter, de zes van het eerste optreden, verzorgden een dans over Las Vegas. Hoe mooi is het om te horen dat er nog 14 anderen staan ‘te dansen’ om ook op het podium te verschijnen. Na dit spetterende optreden was er ruimte voor een hele talentvolle gala-artiest en dat is Jurre Stevelink. Hij heeft meegedaan aan de Twents buutacademie net als de tweelingbroers Niek en Cas Busscher. De laatste twee maakten hun debuut op het podium bij de Othmarridders. Jurre in zijn vertrouwde Agelose decor. Hij schreef de buut voor het grootste gedeelte zelf en bracht deze vol overtuiging. Hij begon met ‘Ik bin aans’ en iedereen verwachtte het bekende om uit de kast te komen, maar hij bleek een fietsenmaker te zijn. Heel knap dat hij in zijn tekst vervolgens allerlei fietsenmerken wist te verwerken. Hij wilde de nacht terug voor de vrouwen. Na een wat aftastend begin op dit vrijdagse gala kwam hij helemaal los en overtuigde hij het publiek. Een echt talent is opgestaan ‘Jurre van de Wiegert’ en als hij met beide benen op de grond blijft staan, en dat kan in Aogel eigenlijk niet anders, kan hij nog jarenlang zorgen voor een prachtige bijdrage aan het Keistenengala.
De Keistenenzangeressen met de toekomst op de voorgrond zong het lied ‘Maak van ’t lèèven een feest. Een mooie meezinger en dat was zeker te horen vanuit de zaal.
De afsluiting was voor de broers Rob en Bert Damink. Dat is al de nodige jaren een volwaardige afsluiting van het gala. Nuchter, tekstvast, goed op elkaar ingespeeld, zorgden zij voor een finale, die helemaal past bij het Keistenengala. Gevarieerd, maar eigen. Herkenbaar en vol humor en ook nog eens gebracht met een Twentse of misschien wel Agelose nuchterheid. Actueel, werelds, herkenbaar en vooral met veel humor. De kwinkslag met originele vondsten, geen oude moppen, maar up to date. Een ware afsluiting van een keigaaf evenement. Gelukkig geen leste moal voor de Damink broers. Zij moeten nog zes of zeven of zes of zeven jaar door en misschien nog wel langer.
Met het prachtige Aogel, het volkslied van deze buurtgemeenschap, werd deze editie afgesloten. ‘Steek af’ voor dit gala en dus een diepe buiging voor alle betrokkenen, die vier avonden lang het publiek van begin tot eind hebben vermaakt. Lion King als thema en dat past bij een ‘koninklijk’ gala!!
