(Triest)Nieuws van de Othmarvliegers 4

Zaterdag 9 mei stond de eerste midfondvlucht van het seizoen op het programma vanuit Dizy le Gros, ruim 370 kilometer. Midfondvluchten zijn afstanden van zeg maar tussen de 350 en 450 kilometer. Voor de oudere snelle sprintduiven zijn dit afstanden, die prima te doen zijn. Menig jaarling duif heeft echter met zo’n eerste midfondvlucht best wel moeite, temeer omdat er twee nachten mand aan voorafgaan, twee nachten in de transportcontainer en die ervaring hebben ze niet altijd opgedaan bij de jonge duivenvluchten. Het is dus altijd weer spannend en afwachten hoe de jaarlingen het dan doen. Nou, één jaarling bij de eerste 10 op de uitslag van Dizy geeft al aan dat het door de oostenwind niet gemakkelijk was. Overwinnaar was, bijna vanzelfsprekend, Bennie Senger met een 2-jarige duivin, de 381, net voor Douwe Kuipers met een 2-jarige doffer. Opmerkelijk waren de klasseringen van  Henk Kouijzer, 6^e  ( een mooie comeback) en Jan Luttikhuis, 7^e. Beide liefhebbers hebben voornamelijk duiven op het hok voor de lange afstanden, taaie marathonrakkers, die kennelijk minder moeite hadden met afstand en wind.

De volledige uitslag van Dizy le Gros:
1, 3, 4, 9 en 10                      Bennie Senger
2 en 5                                     Douwe Kuipers
6                                              Henk Kouijzer
7                                              Jan Luttikhuis
8                                              Martin Weghorst

Een vlucht met een diepzwarte rand, een rouwrand.

Memorabel was de uitslag van  vorige week vanuit Marche en Famenne. Het was de ernstig zieke Bert Damhuis, die voor deze vlucht zijn duiven voor de allerlaatste keer liet inkorven door broer Han en hoe groot was de verbazing toen bij het bekendmaken van de uitslag bleek dat Bert de vlucht had gewonnen. Toch een soort van klein wonder in bizarre tijden.

Bert heeft, in zoverre zijn lichamelijke toestand dat nog toeliet, niet lang van deze bijzondere overwinning kunnen ‘genieten’. Luttele dagen erna, op 5 mei, is Bert overleden na een ziekbed van maar enkele weken. Niet alleen een vreselijk groot gemis voor zijn levenspartner Irma, maar ook voor de Othmarvliegers. Bert heeft vele functies vervuld binnen de club en hij was de laatste jaren de drijvende kracht achter de concourscommissie.  De vereniging deed nooit tevergeefs een beroep op Bert, op hem kon je rekenen.

Bovenal was hij fervent duivenmelker en was hij telkens op zoek naar betere duiven, zowel in Nederland als in België. Hij vond ze, maar hij hield ze niet alleen voor zichzelf: Menige liefhebbers uit de regio zijn geslaagd met zijn duiven of nakomelingen daarvan.
Bert Damhuis zal node gemist worden.