Het kan eigenlijk niet anders dan dat de regeerperiode van prins Poef een onvergetelijke en unieke ervaring moet zijn geweest. Jan Roelof Schepers de 60e stadsprins van de Othmarridders en zijn zoon Luuk de 27e markies van de Siepeljonkers voerden deze verenigingen aan. Twee hoogheden uit één gezin met ook nog eens drie vrouwen, die helemaal ‘gek’ zijn van het carnaval. In zijn terugblik blijft Jan Roelof van het begin tot het einde enthousiast om zijn regeerperiode te beschrijven.
In tweestrijd
In de maand mei van 2025 kreeg Jan Roelof een onverwacht telefoontje van de prinsenbegeleider van de Othmarridders. “Tsja, met de vraag of ik stadsprins wilde worden. Een nogmaals tsja, dat wilde ik eigenlijk nooit. Carnaval is voor mij vooral muziek maken met de Dakkapel en op die manier een feestje meemaken. Het liep anders, maar wel met een bijzonder verloop. In eerste instantie belde ik mijn ‘muziek’kameraad Koen Baars of hij mijn adjudant wilde worden. Ook bij Koen waren er twijfels. Hij doelde vooral op zijn drukke werkzaamheden en de verbouwing thuis. Hij was niet negatief, maar gaf wel redenen aan, die doorslaggevend hadden kunnen zijn. Dus in eerste instantie heb ik nee gezegd. Binnen ons gezin viel dat niet echt goed en de ware reden kende ik toen nog niet. Mijn vrouw Monique wel, want die wist dat Luuk de nieuwe markies zou worden…Tsja. Zij heeft het mij niet verteld, maar na mijn ‘dreigende’ nee, liet zoonlief Luuk weten dat hij de nieuwe markies van de Siepeljonkers werd en hij had wel ja gezegd…Tsja…toen ik dat hoorde begon het toch te kriebelen.
Tijdens een optreden met onze kapel liet Koen een positief ja weten en toen is het balletje echt gaan rollen. Ik heb dus ja gezegd en we voegden mijn ‘achterneefje’ Ron Scholten toe aan het trio. Hij was lid van de raad van Elf en kent mede daardoor het klappen van de ‘carnavalszweep’. Als ik er aan terugdenk is het wel heel bijzonder gegaan, maar achteraf heb ik er echt geen seconde spijt van,” vertelt de ‘oud’ prins.
Oog voor de medemens
Na het definitieve ja werd er veel energie gestoken om de opkomst en alle andere activiteiten goed voor te bereiden. “Ik heb echter nagenoeg niets op papier gezet. Alleen voor het overhandigen van de sleutel op onze Markt heb ik het stiltegedicht voorbereid. Enigszins cynisch naar een aantal centrumbewoners, die dan klagen over geluidsoverlast. In het hele traject naar de opkomst toe hebben we heel goed overdacht wat we wilden zeggen, hoe onze onderscheiding er uit moest zien. Ik, en gesteund door mijn adjudanten en mijn en hun vrouwen, hebben we ook gedacht aan alleenstaanden, die hun partners zijn verloren. Of op een andere wijze alleen zijn. Ook mijn moeder heb ik een onderscheiding gebracht en wat was ze blij en trots.
Ik verloor een echte kameraad in Jan Bos en we hebben zijn vrouw Carmen gevraagd om hoffotograaf te worden. Het komt ook terug in mijn onderscheiding. Het is wel een heel saillant detail, maar zeker ook een eerbetoon aan Jan, die veel te vroeg is overleden. We zaten samen na een motorvakantie op een terras toen Jan zei dat ik niet om moest kijken. Uiteraard deed ik dat wel en keek ik zo in het kruis van een vrouw. Dat noemden we een ‘cavia’ en we hebben er destijds vreselijk om gelachten. Dus die cavia moest in de onderscheiding terugkomen,” lacht Jan Roelof nog na. “Missen doe ik hem nog steeds en dat geldt voor meerdere mensen. We zijn na de opkomst ook naar Ine Wilbers geweest, want Nico, ook een goede kameraad, is er ook niet meer en zo kunnen we er nog wel een aantal opnoemen, die we op onze wijze aandacht hebben gegeven.”
Plannen smeden in het Sauerland
Om alles geheim te houden werd besloten om met het trio en de dames een weekend te beleggen in het Sauerland. Annemarie Hemmelder, een vriendin van Monique, stelde haar huis ter beschikking en daar hebben we gebrainstormd, veel gelachten en onze proclamatie op papier gezet. We hebben daar in grote lijnen alles kunnen voorbereiden in een geheel veilige omgeving. Alles kwam prachtig samen in de onderscheiding. Van cavia tot Heinkel, van camper tot kerstboom en van trompet tot Poef en zijn adjudanten. Dat voelde heel goed toen wij het eerste ontwerp zagen. Spanning heb ik eigenlijk nooit gehad in die weken richting de opkomst. Thuis waren de activiteiten van de markies en de prins ook echt gescheiden. Het mooie is ook dat de markies – en prinsbegeleider niet van elkaar wisten wie de hoogheden zouden worden. Aan de keukentafel werd de spanning ook niet opgebouwd. Met ons allen hebben we nagenoeg stress loos toegewerkt naar mijn en Luuks opkomst,” laat de 60e stadsprins weten.
Kerstboom omzagen
Op de eerste zaterdag van januari zaagt traditiegetrouw Jan Roelof de kerstboom van de straat om. Hij kreeg nog wel opmerkingen of dat wel verstandig was zo vlak voor de opkomst van de nieuwe prins. “Je denkt toch niet dat ik hier met een motorzaag sta, als ik met een paar uur uit de doos moet komen,” kan Poef nog nagenieten van deze opmerking.
Op de avond van de opkomst kwam de camper langs, waarin we een plek vonden. Daarna was het afwachten, kennis maken met de Raad van Elf en natuurlijk mijn Dakkapel. Ik wilde heel graag dat zij ook op de hoogte waren. Dat was een heel bijzonder moment met heel veel warmte en het gevoel dat zij mij niet alleen muzikaal, maar ook mentaal wilden ondersteunen. Dat heb ik van begin tot einde gemerkt. Ook bij de opkomst geen stress, maar wel de spanning hoe de mensen op ons trio zouden reageren. Dat voelde vanaf het begin geweldig en dat neem je mee in de rest van je regeerperioden. Zoon Luuk had na mijn opkomst wat meer zenuwen. Ik was ‘bevrijd’ en zijn presentatie moest nog komen. Hij heeft zich er goed doorheen geslagen en wat waren we met ons gezin supertrots met twee hoogheden. We hebben van alle activiteiten mogen genieten. De opkomst was super, het bekendmaken van Luuk was super. Ook de zittingsavonden waren echt een hoogtepunt. Ik werd op één van de avonden 60 en dan wil je trakteren en zo hebben we als trio een speldje met een trompet uitgereikt aan Henk Veldboer en Paul Schulten. Het zijn stille krachten, die veel betekenen voor het muzikale Ootmarsum. Mooi was ook dat we als een samengestelde kapel muziek mochten maken bij het schoolcarnaval. Niet alleen wij, maar ook de jonge muzikantjes speelden fanatiek mee. Onvergetelijk!!!
Het carnaval vloog voorbij en naderhand ben ik echt niet in een gat gevallen. Twee weken later stond er een concert van harmonie Caecilia op het programma. En op zaterdag 3 januari zaag ik weer de kerstboom om van de buurt. Of er niets gebeurd is. Dat weerspreek ik nu, want het carnaval was voor mij een onvergetelijk en uniek gebeuren. Samen met Luuk hoogheid zijn en samen met Monique en de beide dochters Juliët en Cato hebben we intens genoten van het afgelopen carnaval. Met dank aan allen, die hun steentje hebben bijgedragen,” besluit de 60e stadsprins van de Othmarridders.
Een mooie wens
Voor het nieuwe trio ligt er een cadeautje klaar. Koen, Ron en Jan Roelof hebben vorst Mike een pakketje met een kaart gegeven voor de 61e stadsprins met zijn adjudanten. Op 3 januari is het Prinsenbal bij Gasterij Oatmössche. Rond 22.11 uur wordt de opkomst van de nieuwe stadprins verwacht. Voor Poef is er maar één advies: “Geniet van alles wat je overkomt, maak je niet druk om mopperaars en blijf jezelf. Het is in je leven een fantastische periode, die je nooit meer zult vergeten. Trouwens op de dag van de opkomst zaag ik traditiegetrouw weer de kerstboom om. Ik denk dat ik nu andere opmerkingen krijg. Tsja…”
