Het vliegseizoen is begonnen! Was het een paar weken geleden nog de vraag of we vanwege de vogelgriep überhaupt aan het vliegen zouden komen, begin april werd duidelijk dat het licht op groen stond. Na de eerste trainingsvlucht vorige week vanuit ’s-Heerenberg in de Achterhoek stond als eerste vlucht van dit seizoen het Limburgse Velden op het programma, zo’n 123 kilometer hemelsbreed.
Na zijn eclatante overwinning (1 en 2) vanuit ’s-Heerenberg, hoewel geen officiële vlucht, was Bennie Senger op voorhand de gedoodverfde favoriet voor de overwinning. Ik hoor u denken: en Kas en Karel Meijers dan? Na de verhuizing is de combinatie gestart met een vliegploeg van enkel jaarlingen, de jonge duiven dus van vorig jaar maar die kennen het weduwschapsspel nog niet.
Dat spel wordt door de meeste duivenmelkers gehanteerd: de doffers zijn de hele week gescheiden van hun duivinnen. Pas op de dag van inkorving worden ze weer bij elkaar gezet en een oude doffer weet dan dat bij terugkomst van de vlucht zijn duivin op hem wacht. Dat motiveert meestal tot op het bot en jonge doffers leren dat vrij snel.
Uiteraard zijn er best nog wel meerdere kandidaten aan te wijzen voor een overwinning maar dat gaat in dit bestek wat te ver. Eén naam mag echter niet ontbreken en dat is die van Bert Damhuis, de man die een schatkamer aan postduiven heeft, voor verrassende uitslagen kan zorgen maar het niet altijd kan treffen met het klimaat in zijn vlieghok. Dat valt echter in het niet met de berichtgeving over zijn fysieke gezondheid.
Terug naar de vlucht, gelost te Velden op zaterdag 18 april 2026 om 08.25 uur, moesten 157 duiven van de Othmarvliegers de weg zo snel mogelijk terug vinden naar hun hok en de snelste van dit peloton was een jaarling doffer, de 961, van Martin Weghorst, die met een staartlengte een jaarling doffer van Douwe en Gerard Kuipers wist te verslaan. Een derde plaats was voor Bennie Senger, net voor de 148, hokgenoot van de winnaar. Toch wel opmerkelijk was de vijfde plaats van Jan Luttikhuis. Jan is inmiddels een gekend overnachtspeler geworden. Zijn duiven kunnen afstanden van meer dan 800 kilometer prima aan. Dit soort duiven zijn te vergelijken met marathonlopers en zijn geen sprinters zoals de winnaar vanuit Velden. Des te knapper dus deze vijfde plek.
