Monument houdt twee Ootmarsumse oorlogsslachtoffers in leven

Johan Heupink en Femmetje Davids kregen na bijna 82 jaar een gezamenlijk oorlogsmonument. Zij werden in de nacht van 29 op 30 januari gedood door een bom, die ontplofte op het Bergplein in Ootmarsum. Femmetje, 34 jaar,  werd dood gevonden in haar verwoeste woning en de pas 12-jarige Johan overleed een dag later aan zijn verwondingen. Op de begraafplaats van de Hervormde Gemeente is er nu voor beiden een oorlogsmonument. Tijdens een waardevolle ceremonie werd dit bijzondere monument onthuld. Dit spoor uit het verleden van de Tweede Wereldoorlog zorgt er voor dat deze twee namen levend worden gehouden voor komende generaties.

‘Het is nacht’

Alphons Weierink, samen met Henny Wessels, één van de initiatiefnemers belichtte die dramatische gebeurtenis in hartje Ootmarsum. “Het is nacht en  nog stil. Het vriest en er ligt een pak sneeuw. Ineens zijn er vliegtuiggeluiden. Een bommenwerper wordt achtervolgd door een Duitse jager. De piloot dropt zijn bommen in de hoop dat deze nog op het grondgebied van de vijand vallen. Twee van de drie bommen ontploffen niet, maar de derde wel. Johnny Sanders is ook een slachtoffer van deze explosie. Als jong kind woont hij  net tussen de woningen in van Johan Heupink en Femmetje Davids. Vol angst hoort hij de geluiden van de vliegtuigen. Vanuit zijn slaapkamerraam kijkt hij op de klok van de r.-k. kerk. Iets groots flitste voorbij en Johnny vond zich later terug in een naburig pand waar ook andere gewonden van deze bominslag lagen. Johnny Sanders heeft Johan Heupink nog even gezien, want deze Ootmarsumse jongen lag naast hem en vroeg nog hoe het met hem ging. Die woorden blijven voor altijd gegrift in het hart van Johnny. Het geeft wel aan hoeveel impact deze ontplofte bom indruk heeft gemaakt. Maar het had misschien nog wel veel erger kunnen zijn, want twee bommen ontploften niet. De ene kwam door het dak van de familie Harmsen en de andere bij het huis van Wientjes. Johnny Sanders moest een oog verliezen, maar overleefde net als zijn broers en moeder dit drama. Zijn vader was op dat moment niet thuis. Wel weet Johnny dat na de oorlog een Wehrmachtssoldaat hem nog een keer bezocht om te vragen hoe het met hem ging,” vertelt Alphons Weierink.

Gezamenlijke herinnering
Niet alleen Johnny Sanders heeft zijn emotionele herinneringen aan deze verschrikkelijke nacht, maar ook Anny Reinders heeft dit allemaal meebeleefd. Ook Janny Kruit-Smit weet van haar moeder wat voor impact het allemaal heeft gehad. Haar moeder was bevriend met  zus Nieske van Femmetje Davids en had naderhand nog veel contact. Ook de nicht van Femmetje was aanwezig en vertelt wat een trauma het voor haar familie is geweest. De ouders van de overleden schooljuf, die al sinds 1932 werkte bij de Hervormde school in Ootmarsum, kwamen bijna te laat voor de begrafenis van hun dochter Femmetje. Door de naam Davids werden ze al heel gauw beschouwd als Joden, terwijl ze dat niet waren. Dus reisden ze in een veewagon vanuit hun woonplaats Utrecht naar het oosten van het land. Vanuit Oldenzaal zijn ze vermoedelijk lopend naar Ootmarsum gekomen. Zo maakten ze alsnog, naar de tot nu toe bekende verhalen, de begrafenis mee van hun dochter op de Hervormde begraafplaats.”

Breed draagvlak
Op het moment dat één van de leden van de onderhoudsploeg van deze begraafplaats het idee opperde om het graf van Femmetje Davids meer cachet te geven, werd dit verder uitgewerkt.

De Protestantse gemeente van Ootmarsum, de gemeente Dinkelland en de familie van Femmetje Davids steunden het plan. Dat heeft er toe geleid dat er een bijzonder monument is gekomen op deze begraafplaats.  Burgemeester John Joosten liet in zijn speech weten dat na het verdriet van vele generaties nu de herinnering levend blijft. “Een bijzonder en waardevol monument en hoe mooi is het dat kinderen van de Meander deze herinnering die aandacht geeft, die het ook in alle opzichten verdient.” Dominee Roelof Kloosterziel gaf aan dat wat je achterlaat van groot belang is. Met dit monument worden de namen van deze beide oorlogsslachtoffers achtergelaten. “Dit spoor van de oorlog mag niet verdwijnen.” Jan Kerkhof Jonkman sprak over de actualiteit in deze wereld. “Kerkhoven zijn belangrijke plakken om de namen niet te vergeten.

Hoe mooi is het dat juist deze namen van Johan Heupink en Femmetje Davids hier blijven voortleven. We zijn zelf onderdeel van een hectische wereld en laten we eerlijk zijn, want de dreiging van een oorlog is niet ver weg. Laten we namen niet verloren gaan en dit monument voelt voor mij als een spiegel om de vrijheid, die we nu nog kennen te koesteren. Dit monument voelt als een link met het verleden en de toekomst.”

Vervolgens werd het monument onthuld door Jan Koopmans en Femmy Davids onthuld. Een prachtig en waardevol aandenken met daarop een kunstwerk van Annemiek Punt. Het verleden, het heden en de toekomst in één beeld gevangen, maar vooral twee oorlogsslachtoffers samengebracht in een monument om er voor te zorgen dat nog vele generaties getuige mogen blijven van deze slachtoffers van de Tweede Wereldoorlog. Een oorlog, die we niet meer willen en dus blijven strijden om vrede.

< Vorig / Volgende bericht

Gerelateerde berichten

Oorlogsgraven ‘vertellen’ een bijzonder verhaal

Oorlogsgraven ‘vertellen’ een bijzonder verhaal

Wie één dezer dagen de NH begraafplaats aan de Molenstraat in Ootmarsum bezoekt, zal zien dat er b...

Lees verder >