Een avond vol herinneringen

De reünie van leerlingen, die in het schooljaar 1984/1985 op ’n Baoken in Agelo hebben gezeten, zorgde voor een avond vol kostbare herinneringen. Precies 40 jaar na dato besloot de organisatie van deze reünie om de handschoen echt op te pakken. Ze wilden het niet bij praten laten en dus kwam men in juni 2025 voor het eerst bij elkaar om plannen te smeden voor een mooie, bijzondere ontmoeting met de leerlingen uit die jaargang. Gelet op alle reacties naderhand is dat zeker gelukt.

Zoektocht
Het werd in het begin een ware zoektocht, want waar waren die leerlingen allemaal gebleven. Een aantal bleek honkvast, maar anderen vlogen uit. Ook moest er bepaald worden wie in die jaargang precies op school zat en dus uitgenodigd konden worden. Als basis werd gekozen voor een foto, die destijds in de Twentse Courant en ‘De Boerderij’ had gestaan. Het was een groepsfoto van iedereen, die nog op ’n Baoken zat. Het was het jaar van de overgang tussen lagere school en basisschool (01-08-1985). Deze leerlingen zaten in 194/1985 nog in klassen en het volgende jaar in groepen. Zo ging je het volgende schooljaar bijvoorbeeld van klas 4 ineens naar groep 7.

Met de school de boer op
Door dit veranderde systeem moest de school destijds verbouwd worden. Geen nood, want ’n Baoken verhuisde tijdelijk naar de overkant en vond onderdak op de boerderij van de familie Tijink. Letterlijk en figuurlijk met ‘de school de boer op’. Met dit gegeven kwamen er al tijdens de voorbereiding en tijdens de reünie zelf al vele herinneringen naar boven.

Uit eigen archief
De zoektocht van de organisatie leidde tot belangrijke informatie. De meesten waren terug te vinden een omtrek van 15 kilopmeter van Agelo. Maar er waren ook leerlingen, die uit Apeldoorn, Den Haag, Duitsland en zelfs Denemarken naar deze reünie kwamen.
Aan de oproep om je eigen archief in te duiken, werd goed gehoor gegeven. Vele foto’s uit het verleden kwamen boven water en zelfs hele kunstwerkjes die destijds gemaakt waren door de kinderen en niet zijn ‘weggegooid’. Al dit moois werd deze avond tentoongesteld bij café  restaurant Max in Agelo.

Mogelijkheid om de ‘oude’ school te bezoeken
Voorafgaande aan de reünie bestond er de gelegenheid om de ‘oude’ school te bezoeken. Enkelen waren na het verlaten van hun basisschoolperiode nooit meer in de school geweest.  Super fijn dat men hierin de medewerking van de huidige basisschool kreeg. De juffen hadden zelfs de schoolkranten van destijds opgezocht. Er kwamen namen naar voren van kinderen, die tijdelijk op school hadden gezeten voor enkele weken, waarvan bijna niemand dit zich meer kon herinneren, maar door alle verhalen werd dit toch weer heel levendig en kwamen er vele herinneringen boven water.

Verbroedering
Na het bezichtigen van de school werd iedereen klokslag 19.00 uur bij café restaurant Max verwacht en aan deze oproep gaf iedereen keurig gehoor. Zo onwijs mooi om toch de verbroedering te zien om hiermee een laatste wens van één van de aanwezigen te kunnen vervullen. Het zorgde voor ontroerende momenten. Ook was er gedacht aan de mensen, die helaas niet meer onder deze leerlingen zijn. Er stond een brandend kaarsje bij een foto van hen op een speciaal ingerichte tafel.
Na het openingswoordje door Annemarie Hulsmeijers kregen alle aanwezigen de microfoon om in één minuut iets kort over zichzelf te vertellen. Dus wie ben je, waar woon je, wat doe je en wat is je gezinssituatie. Mocht je dan naar huis gaan en iemand niet gesproken hebben, dan wist je in ieder geval wie waar gebleven was en wat hij of zij tegenwoordig doet.

Een herhaling van de groepsfoto van ‘toen’
Na de voorstellingsronde werd er een groepsfoto gemaakt, die ongeveer dezelfde samenstelling kende als de foto destijds in de krant en de boerderij. Iedereen wel 42 jaar verder, maar het zorgde voor veel hilariteit. Daarna begon het ophalen van herinneringen. Velen doken vol enthousiasme de archieftafel in om de foto’s en vele aanwezige ‘eigen werken’ te bezichtigen en waren vol verwondering dat er nog zoveel bewaard was gebleven.

Gedurende avond werd er uiteraard ook aan de innerlijke mens gedacht en kon men genieten van een heerlijk hapjesbuffet. Hierdoor kon men het goed volhouden en bleven de laatsten tot aan sluitingstijd gezellig na kletsen.
Dit was een avond, die zeker voor herhaling vatbaar was.
Het verzoek om nog een reünie op te pakken waarbij ook mensen uit hogere of lagere klassen te benaderen, laat de huidige organisatie (Ido, André en Annemarie) graag over aan de mensen, die hopelijk in 2028 stilstaan bij het 100-jarig bestaan van Katholiek onderwijs in Agelo.